Social Icons

5 Eylül 2013 Perşembe

YUSUF ASLAN'IN 3. KİTABI "ELİF KIZIN KADERİ" Çıktı.

YUSUF ASLAN'IN 3. KİTABI "ELİF KIZIN KADERİ" Çıktı.




Baba evindeyken yoksulluk içinde yetişip büyüyen Elif Kız'ın evlendikten sonra da kaderi değişmemişti. Hatta daha'da vahim durumlarla karşı karşıya kalmıştı. Bu hazin duruma anne babasının haricinde, duyanlar, görenler, eş dost'da üzülüyordu. Yazarımız, Elif Kız'ın kaderinin dışında, kendi yaşadıkları ve başka yaşamlardan'da örnekler vererek 3.ncü kitabı olan "Elif Kız'ın Kaderi" romanını tamamlayıp edebiyat dünyasına kazandırmayı başarmıştır...

Kendisine başarılar diliyoruz, yolu açık olsun.

Kitaptan alıntı.

SÖYLER ELİF'İN DİLİNCE

Fırgatı düşmüş gönlüme
Ağlar elif in dilince
Körüksüz od yüreğimde
Yanar elif in dilince


Ağır söz deme dil ile
İncitme bile gül ile
Akar sular çaylar bile
Çağlar elif in dilince


Yola çıkan arkadaşlar
Elden önce o'nlar başlar
Gökte uçan bütün kuşlar
Öter elif in dilince


Gökteki ördeği kazı
Öter çıktıkca avazı
Kul Yusuf da bazı bazı
Söyler elif in dilince.

Söz: Yusuf Aslan.

  • Yusuf Aslan
    HANİ
    Yüzüme bakıp ta konuşmayan yar Bana söyleyecek dillerin hani Kaf dağından öte, tanışmayan yar Dağ başında biten güllerin hani
    Kaşın gözün şu aklımı zay eder Ak gerdanın güneş eder ay eder Kuru çölleri yeşerten çay eder Gözlerinden akan sellerin hani
    Gülücükler dağılırdı yüzünden Alamazdım gözlerimi gözünden Belloluyor mızrabından sazından Bozulmuş düzeni tellerin hani
    Aşıkların bağrı kaya olur mu Giydiği abadır bilmem yunur mu El de benim gibi yanıp ölür mü Yusuftan geriye küllerin hani.
    Söz: Yusuf Aslan. Malatya / Fethiye.
  • Salı
  • Yusuf Aslan
    BOŞAYMIŞ
    Tutup bir zalime gönül bağladım Ardı sıra döndüğüm hep boşaymış Nice nice ağıt yakıp ağladım Ardı sıra yandığım hep boşaymış
    Kendimden çok deger verirdim o'na Allah düşürmesin vicdansız kula Yağsın deyi dua ettim buluta Ardı sıra döktüğüm hep boşaymış
    Dilsiz idim beni eyledi hatip Hemi bi kalemşör hemi de katip Ben beni o vefasıza kul edip Ardı sıra gittiğim hep boşaymış
    Kul Yusuf der döndüm guguk kuşuna Öte öte neler açtım başıma Ölmeden uzandım mefta taşına Ardı sıra öldüğüm hep boşaymış.
    Söz: Yusuf Aslan. Malatya / Fethiye.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

 

Sample text

Sample Text

Sample Text